Existing Post Image

ستون فقرات از اجزا و بافتهای مختلفی تشکیل می شود که شامل نخاع، مهره ها، دیسک و عضلات اطراف ستون فقرات است. هر آسیبی که به هر کدام از اجزای تشکیل دهنده در ستون فقرات برسد، باعث کمردرد می شود. علاوه بر علل موضعی، گاهی اوقات علت کمردرد جای دیگری است، اما درد در کمر احساس می شود که به این نوع از دردها دردهای راجعه گفته می شود.

بیماریهای کلیه مثل عفونتها و سنگهای کلیوی، بیماریهای لگن مثل عفونت رحم و تخمدانها یا بدخیمی های این دو عضو، همچنین بیماریهای پروستات در مردان از علل دردهای راجعه در بیماران مبتلا به کمردرد می باشند.

علل اصلی کمردرد عبارتند از

علل مربوط به مهره ها، علل مربوط به دیسک/ مفاصل بین مهره ها، گیامان ها، ریشه های عصبی، عضلات دور ستون فقرات، انتشار درد از جای دیگر به کمر (دردهای راجعه از کلیه ها، لگن، روده ها)، بدخیمی ها

شایع ترین علت کمردرد

رگ به رگ شدن و کشیدگی کمر به عنوان شایع ترین علت کمردرد می باشد. بسیاری از بیماران با پیچ خوردگی یا رگ به رگ شدن مچ پا آشنا هستند و بسیار دیده اند که گاهی بر اثر پایین آمدن از پله ها، کنده شدن پاشنه کفش و یا فرو رفتن پا در یک گودی کوچک، درد و محدودیت حرکت در مچ پا تا مدتهای زیاد همراه بیمار بوده است.

کمردرد

ناشی از رگ به رگ شدن یا کشیدگی در اجزا (لیگامان، تاندون، عضلات) می تواند ناگهانی و به دنبال یک فشار شدید به کمر مثل بلند کردن جسم سنگین، هل دادن یک ماشین و یا یک فعالیت ورزشی خارج از توان باشد. می تواند همچنین به آهستگی و در دراز مدت به دنبال اقداماتی مثل بدنشستن، جابه جایی وسایل سنگین و خارج از توان فرد برای مدت طولانی باشد. این نوع کمردرد بصورت معمول یک طرفه است و با استراحت بهتر می شود و با کارکردن تشدید می یابد. همچنین ایستادن یا خم شدن، کمردرد را بیشتر می کند. سرانجام این بیماری این نوع کمردرد معمولاً خود به خود و در مدت چند روز با استفاده از اقدامات درمانی ساده حمایتی مثل استراحت، گرما درمانی یا استفاده از داروهای مسکن ضدالتهابی یا شل کننده عضلانی بهبود می یابد و نیازی به اقدامات تشخیصی جدی مثل سی تی اسکن یا ام. آر. آی نیست. وقتی بیمار بر روی شکم  بخوابد و پزشک عضلات، تاندون ها یا لیگامان های پشت او را لمس کرده یا فشار بدهد، در نقطه های خاص که دچار کشش شده اند بیمار احساس درد می کند. این نوع کمردرد معمولاً خود به خود و در مدت چند روز با استفاده از اقدامات درمانی ساده حمایتی مثل استراحت، گرما درمانی یا استفاده از داروهای مسکن ضدالتهابی یا شل کننده عضلانی بهبود می یابد و نیازی به اقدامات تشخیصی جدی مثل سی تی اسکن یا ام. آر. آی نیست. وقتی بیمار بر روی شکم بخوابد و پزشک عضلات، تاندون ها یا لیگامان های پشت او را لمس کرده یا فشار بدهد، در نقطه های خاص که دچار کشش شده اند بیمار احساس درد می کند. عکس ساده که از مهره های کمر گرفته می شود، حالت طبیعی دارد و بیمار علایم درگیری اعصاب کمری مثل عصب سیاتیک را ذکر نمی کند، یعنی از سوزش و گزگز و مور مور در اندام تحتانی شاکی نیست. اگر از بیمار شرح حال گرفته شود و رادیوگرافی ساده انجام شده در حد نرمال باشد به اقدام تشخیصی بیشتر مثل ام. آر. ای و سی تی اسکن نیازی نیست.

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →