عوارض عمومی شکستگی استخوان ران

 با توجه به این که اکثر این بیماران را افراد مسن تشکیل می دهد، عوارض عمومی ناشی از این شکستگی استخوان ران همان عوارضی است که در بیماران مسنی که مدتی بستری هستند، دیده می شود.

این عوارض عبارتند از:

عفونت های ادراری، ریوی، احتباس ادرار، ترمبوفلبیت، زخم های فشاری و غیره که گاه باعث مرگ و میر بیماران می گردد. به همین جهت در بیماران مسنی نباید به حال خود گذاشت، زیرا عوارض فوق باعث مرگ ومر آنها خواهد شد.

در حقیقت با توجه به این که خطر عمل نکردن شکستگی استخوان ران بیش از خطر عمل کردن شکستگی ران است، بهتر است شکستگی آنها را علیرغم مخاطرات فوق عمل نمود.

جوش نخوردن شکستگی استخوان ران

شانس جوش نخوردن در شکستگی هایی که جابجایی نداشته، قطعات شکسته در هم فرو رفته و شکستگی استخوان ران به طور خوب ثابت شده باشد، به مراتب کمتر از شکستگی های چند تکه ای که با جابجایی همراه بوده و به خوبی ثابت نشده اند، می باشد.

در صورتی که بیمار جوان باشد، باید حتی الامکان سر استخوان را حفظ کرد و با ثابت کردن مجدد گردن استخوان ران و انجام گرفت استخوانی سعی در جوش دادن استخوان کرد. در صورتی که علاوه بر جوش نخوردن نکروز آواسکولار سر استخوان ران هم وجود داشته و یا تغییرات دژنراتیو در مفصل ایجاد شده باشد سر را با سر مصنوعی عوض می کنند (Arthroplasty). در پیران اگر جوش نخوردن شکستگی استخوان ران با درد و ناراحتی همراه نباشد، اصلاح کوتاهی اندام با کفش کافی است، ولی اگر جوش نخوردن شکستگی استخوان ران با درد و ناراحتی همراه باشد، برداشتن سر و گذاشتن سرمصنوعی و یا تعویض کامل مفصل عمل انتخابی است.

نکروز آواسکولار سر استخوان ران

بیشتر در شکستگی هایی استخوان ران که دیر یا بد درمان شده باشند دیده می شود. در این موارد در صورتی که سن بیمار زیاد باشد و یا تغییرات دژنراتیو در مفصل وجود داشته باشد، تعویض سر استخوان ران با سر مصنوعی یا تعویض کامل مفصل ران عمل انتخابی است.

شکستگی استخوان ران در کودکان و نوجوانان

شکستگی استخوان ران در کودکان و نوجوانان نسبتاً نادر است و معمولاً با ضربه نسبتاً بد ایجاد می شود.

نشانه های شکستگی استخوان ران کودکان و نوجوانان

نشانه ها و علائم شکستگی استخوان ران  در کودکان و نوجوانان کم و بیش شبیه به شکستگی در بزرگسالان است.

درمان شکستگی استخوان ران

شکستگی استخوان ران در کودکان را باید هر چه زودتر جا انداخت و با پیچ ثابت و سپس با گچ اسپایکا بی حرکت گردد. نتیجه در نیمی از بیماران رضایتبخش نیست. نکروز آواسکولار و استئوآرتریت ناشی از آن و کوتاهی اندام از عوارض شایع شکستگی استخوان ران است.

مراقبت های لازم بعد از عمل شکستگی استخوان ران

عمل جراحی شکستگی استخوان ران به هر روش که انجام گیرد، روز بعد از عمل، بیمار را از تخت پایین آورده و چند روز بعد او را با Walker و چوب زیر بغل به راه می اندازند. در مواردی که شکستگی استخوان ران ثابت شده است تا زمان جوش خوردن شکستگی استخوان ران ، بیمار روی اندام آسیب دیده نباید تکیه کند.

در مواردی که برای بیمار مبتلا به شکستگی استخوان ران ، پروتز گذاشته شده، چند روز بعد از عمل بیمار می تواند وزن روی عضو آسیب دیده بگذارد. حرکات اندام ها در تخت، نفس کشیدن عمیق و خوردن مایعات به قدر کافی باید به طور مکرر به این بیماران توصیه گردد. برای جلوگیری از ترومبوفلبیت از همان ابتدا بیمار را باید تحت درمان با داروهای ضدانعقادی قرار داد.

برای آشنایی با انواع دیگر شکستگی های استخوان از جمله شکستگی استخوان ساق پا و نحوه درمان آن بر روی لینک مربوطه کلیک کنید:

شکستگی گردن استخوان ران

شکستگی اینترتروکانتریک

شکستگی ساب تروکانتریک

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →