post_image

عوارض روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) نوعی بیماری خود ایمنی است که دستگاه ایمنی بدن بر علیه خودش فعال می شود و به مرور زمان باعث تخریب و تغییر شکل مفصل می شود و استخوان و غضروف داخل مفصل به مرور دچار خوردگی می شوند. این تغییر شکلها به همراه التهاب غلاف های تاندونی می توانند باعث عوارض دیگری هم شوند. حالاتی شبیه در رفتگی استخوان ها، فشار بر روی اعصاب و…. البته این به آن معنا نیست که همه بیماران دچار چنین عوارضی می شوند سیر بالینی و شدت این بیماری در بیماران مختلف متفاوت است. بعضی ها بیماری خفیف و با سیر آهسته ای دارند و در مقابل بعضی دیگر هستند که بیماری در آنها به سرعت پیشرفت می کند و خیلی زود ناتوان می شوند.

تشخیص روماتیسم مفصلی

تشخیص این بیماری با مشاهده علایم بالینی میسر است هیچ آزمایش اختصاصی وجود ندارد که فقط در این بیماران ثبت شود ماده در خون وجود دارد که به فاکتور روماتوئید معروف است و به اختصار آن را RF می نامند.RF در80 تا90% بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید وجود دارد اما مثبت شدن RF نشان دهنده هیچ چیزی نیست. ممکن است در یک فرد RF مثبت باشد و بر عکس ممکن است در یک فرد مبتلا به این بیماری RF نباشد یک نکته قابل توجه این است افرادی که به این بیماری مبتلا هستند اما RF در آنها مثبت نیست به احتمال قوی دچار عوارض خارج مفصلی این بیماری می شوند به عبارت دیگر می توان گفت مثبت بودن RF در یک بیمار نشانه خوبی است.

درمان روماتیسم مفصلی

درمان آرتریت روماتوئید درمان علامتی است هدف از درمان کنترل درد و حفظ توانایی فرد برای کار وزندگی است اولین داروهایی که برای این بیماری کاربرد دارند دسته  داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل آسپرین ایبوپروفن و ایندومتاسین هستند البته نه با دوز معمولی که همیشه مورد استفاده قرار می گیرند دوز درمانی گاهی می تواند به حد 12 قرص آسپرین در روز هم برسد و روشن است که مصرف این داروها در این حد می تواند منجر به عوارض گوارشی مثل خونریزی معده و…. شود دسته دیگر داروها داروهایی هستند که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کنند  فراموش نکنید که آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی است این داروها به خوبی میتوانند آرتریت روماتوئید را کنترل کنند اما عوارض فراوانی دارند مثلا از داروهایی که عموم مردم به آنها کورتون می گویند باید با احتیاط بیشتری استفاده کرد چرا که  این دارووها اگر چه از شعله ور شدن آرتریت روماتوئید جلوگیری می کنند اما عوار ض جانبی طولانی مدت آنها که شامل پوکی استخوان و شکستگی های استخوانی است اگر آزاردهنده تر از خود بیماری نباشند بهتر نیستند
در کنار درمانهای دارویی کار درمانی و فیزیوتراپی هم بسیار مؤثر است به هر حال باید امیدوار بود که در آینده نزدیک داروهای مؤثرتر و روشهای درمانی بهتر برای این بیماری کشف شوند اگر چه تاکنون قدمهای قابل ملاحظه ای در فهم علت این بیماری و پیامدهای آن برداشته شده اما همچنان علت زمینه ای این بیماری نا شناخته است.

منبع: آزمایشگاه 2004

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →