یک ضربه‌ی شدید می‌تواند باعث در رفتن استخوان ران از کاسه استخوان لگن شود که بطور بالقوه می‌تواند باعث آسیب‌های دیگر به این ناحیه نیز شود.فیزیوتراپی دررفتگی لگن یکی از روش های درمان این عارضه است. بسته به هدف فیزیوتراپی، متخصص فیزیوتراپی ممکن است درمان‌های آرامش‌بخش را در برنامه‌ی شما بگذارند.

عوارض در رفتگی مفصل لگن (ران)

دررفتگی لگن در مفصل ران آسیب شدیدی است. اکثر این دررفتگی ها بدون برجای گذاشتن عارضه خاصی بهبود پیدا میکنند ولی بعضی از آنها ممکن است عارضه دار شوند.  مهمترین عوارض و درد لگن در دررفتگی لگن عبارتند از

 سیاه شدن سر استخوان ران

اگر در حین دررفتگی به رگهای خونی تغذیه کننده سر استخوان ران آسیب وارد شود بیمار دچار نکروز آوازکولر سر استخوان ران میشود. احتمال بروز این عارضه بدنبال در رفتگی حدود 20 درصد است. هرچه فاصله زمانی بین وقوع در رفتگی و انجام جااندازی مفصل  و درمان دررفتگی لگن بیشتر باشد به عبارت دیگر هر چه دررفتگی دیرتر جا بیفتد احتمال بروز این نکروز هم بیشتر میشود.

سیاه شدگی سر استخوان فمور ممکن است در رادیوگرافی ساده پس از شش هفته از وقوع در رفتگی یا پس از چند ماه دیده شود. البته ام آر آی میتواند زودتر این بیماری را تشخیص دهد. این عارضه میتواند در دراز مدت موجب استئوآرتریت یا ساییدگی مفصل لگن شود.

آسیب غضروف مفصلی

ممکن است در موقع دررفتگی به غضروف سر استخوان ران آسیب وارد شود. این آسیب هم میتواند در دراز مدت موجب استئوآرتریت یا ساییدگی مفصل لگن شود.

ساییدگی مفصل

اگر همراه با دررفتگی لگن، شکستگی استابولوم یا سر استخوان ران هم وجود داشته باشد بیمار ممکن است در دراز مدت دچار استئوآرتریت مفصل لگن شود. علت اینست که اگر شکستگی ایجاد شده خوب جا نیفتد مسلما خوب هم جوش نمیخورد و این بد جوش خوردن میتواند سطح مفصل ران را ناهموار کند و این ناهمواری موجب بروز آرتروز لگن در بلند مدت میشود.

استئوآرتریت همچنین میتواند به علت آسیب غضروف سر استخوان ران یا غضروف استابولوم به علت ضربه و یا بدنبال آسیب غضروف مفصل ران بدنبال نکروز سر استخوان ایجاد شود.

  • به علت مشکلات تکنیکی در بسیاری اوقات اندازه سر فلزی بکار برده شده کوچک‌تر از سر استخوان ران طبیعی است و این موجب افزایش احتمال دررفتگی مفصل می‌شود
  • گاهی اوقات به علت تخریب شدید لگن نمی‌توان کاسه پلاستیکی را دقیقا و یا بطرز صحیحی در محل حفره استابولوم قبلی گذاشت و این می‌تواند احتمال دررفتگی مفصل مصنوعی را بیشتر کند
  • حین عمل جراحی به منظور دسترسی به مفصل ران کپسول مفصلی بریده شده و در غالب اوقات از بدن خارج می‌شود. عدم وجود حمایت کپسول مفصلی میتواند موجب افزایش احتمال دررفتگی مفصل مصنوعی می‌شود
  • ضعف عضلات اطراف مفصل ران میتواند احتمال بروز دررفتگی را بشتر کند. این ضعف عضلانی در بعضی بیماری ها مانند سکته مغزی، فلج مغزی، پولیومیلیت و یا بعضی از بیمارانی که قبلا تحت عمل جراحی در ناحیه لگن قرار گرفته اند دیده میشود
  • احتمال دررفتگی مفصل مصنوعی ران در کسانی که برای بار دوم یا چندم جراحی تعویض مفصل را انجام میدهند بیشتر از بار اول است
  • در صورت بروز عفونت در محل مفصل مصنوعی ران ممکن است مفصل دچار دررفتگی شود
  • ساییده شدن زیاد لایه پلی اتیلنی مفصل مصنوعی میتواند آن را ناپایدار کرده و احتمال دررفتگی را افزایش دهد
  • وجود گیر های استخوانی مانند ایجاد استخوان های اضافه در اطراف مفصل مصنوعی هم از علل احتمالی بروز عارضه دررفتگی است.

 

منبع:پورتال پزشکی

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →