خواب رفتن و بیحس شدن و سِر شدن اندام تحتانی معمولا نشانه اختلال  در فعالیت اعصاب این ناحیه بوده و شایعترین علت آن فشار به ریشه های عصبی کمر به علت هرنی دیسک بین مهره ای یا تنگی کانال نخاعی است.

post_image

 

در تنگی کانال نخاعی، به علت رشد استخوان های نابجا و زیادی و یا  به علت رشد رباط ها در درون کانال استخوانی ستون مهره، جا و فضا برای نخاع و ریشه های عصبی آن  کم میشود. به همین علت این اعصاب در ناحیه کمر تحت فشار قرار میگیرند. در هرنی یا فتق  دیسک بین مهره ای هم جابجا شدن دیسک موجب فشار به ریشه های عصبی میشود.

فشار به عصب موجب میشود پیام های عصبی در طول آن حرکت نکنند و در  واقع این فشار موجب فلج شدن موقت عصب میگردد. پس وقتی ریشه های عصبی در ناحیه کمر فشرده  میشوند پیام های حسی نمیتوانند به خوبی در طول عصب منتقل شوند و در نتیجه فرد حس میکند  اندام تحتانی وی خواب رفته و سر شده است.

در هنگام ایستادن و راه رفتن گودی کمر و لوردوز بیشتر میشود و همین  امر میتواند موجب فشار بیشتر بر روی ریشه های عصبی شده و احساس خواب رفتگی اندام را  تشدید کند. با مدتی نشستن، گودی کمر موقتا رفع شده و فشار از روی اعصاب برداشته میشود.

پزشک ارتوپد در بررسی این بیماران از معاینه و تصویربرداری هایی مانند ام آر آی استفاده میکند.  بعد از مشخص شدن نوع بیماری درمان لازم برای بیمار صورت میگیرد. در بسیاری از بیماران  میتوان با چند روز استراحت و سپس چند ماه انجام نرمش های طبی برای تقویت عضلات کمر  و شکم بر این مشکل غلبه کرد. البته بعضی بیماران هم برای درمان نیاز به عمل جراحی خواهند  داشت.

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →