Existing Post Image

علت شکستگی تنه استخوان بازو

شکستگی استخوان بازو ممکن است در اثر زمین خوردن در حالی که دست حایل بدن قرار گرفته و پیچ خورده است و یا زمین خوردن روی آرنج در حالی که بازو دور از بدن است و به ندرت در اثر ضربه مستقیم به وجود آید. این شکستگی ممکن است به صورت مارپیچی، چند تکه ای، عرضی و یا مایل باشد.

نشانه ها و علائم شکستگی تنه استخوان بازو

در مشاهده، تورم، خونمردگی و تغییر شکل بازو مشهود است. در لمس، بازو دردناک و گاه با کریپتاسیون همراه است. بیمار به علت درد به زحمت قادر به حرکت دادن شانه و آرنج است. با توجه به قرار گرفتن عصب رادیال در مجاورت استخوان بازو، شکستگی تنه استخوان بازو ممکن است با آسیب این عصب همراه باشد و به همین جهت معاینه عصبی بیمار ضروری است.

درمان شکستگی بازو

روش های مختلفی برای درمان شکستگی بازو وجود دارد. با توجه به مجاورت عصب رادیال با این استخوان و عوارض ناشی از عمل جراحی و نتایج خوب درمان غیر جراحی، هنوز اکثر پزشکان ترجیح می دهند که شکستگی تنه استخوان بازو را به خوبی، با روش غیر جراحی درمان نمایند. در روش های غیر جراحی، شکستگی را می توان جا انداخته و به کمک آتل U-Slab بی حرکت کرد. همچنین شکستگی بازو را می توان به کمک گچ آویزان (Hangign cast) درمان نمود. معمولاً بعد از 2-3 هفته این ها را با بریس سارمینتو جایگزین می کنیم تا بیمار بتواند آرنج و شانه خود را حرکت بدهد.

جراحی شکستگی بازو

در موارد زیر شکستگی بازو را تحت عمل جراحی قرار می دهیم: 1-    بیمار شکستگی های متعدد داشته باشد. 2-    بیمار خیلی چاق باشد 3-    آسیب عروقی همراه داشته باشد 4-    شکستگی باز باشد 5-    شکستگی پاتولوژیک باشد (مانند متاستاز) 6-    نتوانیم جااندازی مناسب انجام دهیم و قطعات شکستگی نسبت به هم زاویه زیاد داشته باشند. برای بی حرکت کردن می توان از پلاک استخوانی (Plate) و یا میله ای که وسط استخوان گذاشته می شود (IM Rod) استفاده نمود. در شکستگیهای باز می توان از فیکساتور خارجی استفاده کرد. برای فیکس کردن شکستگی بازو گزاردن پیچ و پلاک نسبت به گذاشتن میله داخل استخوانی ارجحیت دارد. (بر خلاف شکستگی های تیبیا و فمور که میله داخل استخوانی ارحجیت دارد.)

عوارض شکستگی بازو

آسیب عصب رادیال: با توجه به اینکه عصب رادیال مجاور استخوان قرار گرفته، آن را دور زده و به جلو می آید، شکستگی تنه این استخوان ممکن است باعث آسیب آن گردد. آسیب این عصب موجب افتادگی مچ دست شده ، بیمار قادر به بالا آوردن مچ دست و انگشتان نیست و بی حسی سه و نیم انگشت اول را در ناحیه دورسال دارد. در شکستگی های بسته تنه استخوان بازو این آسیب معمولاً به صورت نوروپراکسی یا آکسونوتمزیس بوده و بعد از مدتی بهبود می یابد (حداقل چهار ماه صبر می کنیم). در شکستگی های بسته که با آسیب عصب همراه باشد، شکستگی را به روش معمولی درمان می نماییم و فقط به بیمار توصیه می شود که مچ دست و انگشتان را چند مرتبه در روز به صورت پاسیو بالا آورد و یا اسپلینت برای او گذاشته می شود تا از تغییر شکل مچ جلوگیری شود. همانطور که ذکر شد حداقل چهار ماه تا برگشت عصب رادیال صبر می کنیم و اگر هیچ گونه برگشتی از فعالیت عصبی بعد از این مدت نداشتیم، عصب باید با عمل جراحی مورد بازدید قرار گیرد و در صورت پارگی ترمیم شود. جوش نخوردن (Non Union): به علت عضلات زیادی که در اطراف استخوان بازو قرار دارند، نان- یونیون در  شکستگی بازو شایع نمی باشد، اما اگر این عارضه اتفاق افتاد، باید آن را با گذاشتن پلاک و پیوند استخوان درمان نمود.

منبع: درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →