عصب اولنار در ضمن مسیر خود در ناودان پشت کندیل داخلی هومروس (تونل کوبیتال) و یا بین دو سر عضله فلکسور کارپی اولناریس ممکن است تحت فشار قرار گرفته و لایم فلج دیررس و تدریجی عصب اولنا نظیر آنچه در سندرم مچ دستی به علت تحت فشار قرار گرفتن عصب مدیان دیده می شود، به وجود آید.

علت سندرم تونل کوبیتال

شکستگی های قدیمی اطراف آرنج

کوبیتوس والگوس به علل مختلف

استئوآرتریت پیشرفته آرنج

نیمه دررفتگی مکرر عصب به دلیل کم عمق بودن ناودان کوبیتال

نوع ایدیوپاتیک

نشانه های سندرم تونل کوبیتال

شکایات عمده این بیماران مبتلا به سندرم تونل کوبیتال عبارتند از: درد آرنج، کم شدن قدرت دست و پارستزی انگشت چهارم و پنجم.

در معاینه فیزیکی عضلات بین استخوانی کف دست آتروفی شده و علایم فلج عصب اولنار به طور ناکامل وجود دارد. حس انگشت پنجم و نیمه داخلی انگشت چهارم به مقدار زیاد کاهش یافته است.

تشخیص قطعی بیماری سندرم تونل کوبیتال و تعیین محل ضایعه با مطالعات الکترودیاگنوستیک داده می شود. در این آزمایش سرعت عبور جریانات عصبی (Nerve Conduction Velocity Of NCV) در محل ضایعه کاهش یافته است.

درمان سندرم تونل کوبیتال

درمراحل اولیه درمان سندرم تونل کوبیتال به بیمار توصیه می کنیم که آرنج را زیاد خم نکند. در صورت عدم پاسخ به درمان کنسرواتیو، آزاد کردن عصب از پشت کندیل داخلی و انتقالی آن به جلوی آرنج عمل انتخابی است. (ترانسپوزیون عصب اولنار)

گاهی اوقات علائم بیماری بدون انجام عمل جراحی درمان میشوند بخصوص وقتی که شدت علائم کم بوده و تست نوار عصبی نشان میدهد که بیماری خفیف است.

کاهش علائم درمان سندرم تونل کوبیتال

– از وضعیت هایی که در آن آرنج به مدت طولانی در حالت خم شده میماند اجتناب کنید.

– از کارهایی که در آن آرنج بطور مکرر خم و راست میشود اجتناب کنید. . به عنوان مثال در هنگام کار با کامپیوتر و یا مطالعه از خم کردن زیاد آرنج جلوگیری کند .

– ساعد و آرنج خود را به مدت طولانی بر روی یک سطح سفت قرار ندهید.

استفاده از اسپلینت هایی در هنگام خواب که اجازه نمیدهند آرنج زیاد خم شود در درمان سندرم تونل کوبیتال کمک کننده است. یک راه ساده برای اینکار بستن یک پد به دور ساعد است. راه دیگر بستن یک حوله به دور آرنج است و راه دیگر بستن یک باند ابتدا به دور کمر و سپس به دور مچ دست است تا اجازه خم شدن آرنج در حین خواب را به اندام فوقانی ندهد ایت کار نیز می تواند در درمان سندرم تونل کوبیتال موثر باشد. معمولا نیازی نیست این اقدامات بیش از یک ماه انجام شوند چون بعد از یک ماه آرنج حتی بدون بستن، به ماندن در این وضعیت عادت خواهد کرد.

معمولا برای اثر بخشی این اقدامات معمولا به 2-1 ماه زمان نیاز است.

در درمان سندرم تونل کوبیتال وقتی شدت علائم زیاد است و یا اینکه با اقدامات فوق بهبودی حاصل نمیشود معمولا نیاز به عمل جراحی وجود دارد. معمول ترین عمل جراحی که برای بیماری سندرم تونل کوبیتال انجام میشود اینست که پزشک جراح، محل عصب اولنا را از پشت برجستگی اپی کندیل مدیال تغییر داده و آنرا به جلوی آرنج منتقل میکند. با این کار فشار از روی عصب برداشته شده و عصب درمان می شود. پزشک جراح عصب را در محل جدیدش ممکن است در زیر لایه ای از چربی قرار دهد تا از آن محافظت شود و یا ممکن است آنرا در زیر عضلات یا داخل عضلات قرار دهد. گاهی اوقات پزشک جراح اپی کندیل مدیال را کمی میتراشد و کوچکتر میکند و یا کلا آنرا برمیدارد تا فشار بر روی عصب کمتر و درد ناشی از آن درمان شود.

بعد از عمل جراحی، بیمار مبتلا به سندرم تونل کوبیتال باید تا مدتی از بلند کردن اشیاء سنگین اجتناب کند و آرنج را زیاد خم و راست نکند. بعد از جراحی سندرم تونل کوبیتال ، کارکرد عصب ممکن است زود به حالت اول برگردد و یا ممکن است این برگشت با تاخیر باشد. درمان کاهش حس، گزگز و کاهش قدرت عضلات ممکن است نیاز به چند ماه زمان داشته باشد.

برای آشنایی بیشتر با بیماری های ناحیه آرنج روی لینک مربوطه کلیک کنید.

بیماری سل مفصل آرنج

روماتیسم یا آرتریت روماتوئید آرنج

بیماری های آرنج (آرنج تنیس بازان و گلف بازان)

تغییر شکل مفصل آرنج

محدودیت حرکتی آرنج (Elbow Stiffness)

بورسیت آرنج (Olecranon Bursitis)

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →