post_image

آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) یک بیماری سیستمیک خود ایمنی است. سیستمیک یعنی این که تمام دستگاهای بدن را درگیر می کند و مثلا بر خلاف سینوزیت که فقط عفونت سینوس هاست و اثری بر ریه ها یا دستگاه عصبی یا قلب ندارد، آرترید روماتوئید بیماری است که سیستمهای مختلف بدن را می تواند درگیر کند: اما البته تظاهر غالب آن التهاب مفاصل است و خود ایمنی همانطور که از اسمش پیداست.یعنی بیماری که ناشی از فعالیت سیستم ایمنی بدن ما علیه خود ماست. بیماریهای خود ایمنی،بیماریهایی هستند که در آنها سیستم دفاعی بدن علیه خود ما فعال می شود و به همین خاطر درمان درد مفاصل چندان آسان نیست. آرتریت روماتوئید شایع ترین بیماریهای خود ایمنی است و در کشورهای غربی و آفریقایی شیوع آن به 1% جمعیت عمومی هم می رسد خوشبختانه این بیماری در جمعیت آسیایی شیوع کمتری دارد مثل همه بیماریهای خود ایمنی، شیوع بیماری روماتیسم مفصلی هم در زنان بیشتر از مردان است و کتب پزشکی می نویسند که نسبت مبتلایان زن به مرد، 3 به 1 است. شایع ترین سن شیوع این بیماری هم از 20 تا 50 سالگی است.

روماتیسم مفصلی می‌تواند باعث التهاب مفاصل شود، که این باعث کاهش توانایی فرد در انجام فعالیت‌های روزانه‌اش می‌شود. در صورت عدم درمان روماتیسم مفصلی، علائم این بیماری بدتر شده و مفاصل را تخریب می‌کند. بعضی از تأثیرات روماتیسم مفصلی که پس از آغاز بیماری بروز می‌کنند به شرح زیر می‌باشند:
تاندون‌ها ملتهب شده و ممکن است پاره شوند.
تورم، علاوه بر تخریب استخوان و غضروف مفاصل، به رباط‌های نگه دارنده مفاصل نیز آسیب زده یا آن‌ها را تخریب می‌کند.
فرسایش استخوان‌های مفصل باعث درد و بدشکلی اندام‌ها می‌شود.

زانو یک مفصل انعطاف‌پذیر و تحمل‌کننده‌ی وزن است که مستعد فرسایش بوده و بنابراین احتمال مبتلا شدن به آرتروز زانو زیاد می‌باشد. غضروف موجود در مفصل زانوی دارای آرتروز، ضخیم، آسیب‌دیده و یا از بین رفته است. غضروف آسیب‌دیده خود منبع درد یا سایر علائم نمی‌باشد. به جای آن، غضروف آسیب‌دیده یا از بین رفته موجب اصطکاک بین استخوان‌ها و دیگر مشکلات زانو می‌شود، که به نوبه‌ی خود سبب درد زانو و علائم مربوطه می‌شود.

علائم روماتیسم مفصلی

اولین علایم این بیماری، همان علایم التهاب مفصلی است. مفصلهای مختلف دست و پا و حتی مفاصل مهره های گردنی، شانه، آرنج، لگن و زانو می توانند درگیر شوند. نکته ای  که تقریبا در همه بیماران مبتلا دیده می شود قرینه بودن درگیری مفصلی است. یعنی مفاصل دو طرف مبتلا می شوند، زانوهای هر دو طرف انگشتان هر دو دست و…

مفصلهای ملتهب، گرم، متورم و دردناک هستند مخصوصا که بیمار صبحها از خواب بلند می شود تا چند ساعتی، مفاصل خشک هستند و حرکت دادن آنها برای بیمار ناراحت کننده است. صبح بدترین زمان روز برای بیماران است و شکایت بیماران عموما با فعالیت در طول روز کمتر می شود.

منبع:کلینیک ورزش درمانی

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →