post_image

یکی از سوالات شایعی که بیماران بعد از شکسته شدن لگن یا یکی از استخوان های اندام تحتانی ( ران، ساق، رانو، ساق، مچ پا و کف پا) و یا بعد از هر عمل جراحی اندام تحتانی دارند اینست که حالا که شکستگی من درمان شده است چه موقع میتوانم بدون عصا یا با عصا راه بروم. آیا اجازه دارم بدون عصای زیر بغل پای خود را بر زمین بگذارم و اگر میتوانم از چه موقع؟
بسیاری از بیماران فکر میکنند اگر چند روز یا چند هفته پس از شروع درمان درد ناشی از شکستگی یا عمل جراحی آنها از بین رفت میتوانند راه بروند. آیا به واقع از بین رفتن درد معیار درستی برای تخمین زمان راه رفتن است؟

حرکت کردن بعد از درمان شکستگی

بعد ار درمان شکستگی چه با روش های درمان بدون جراحی شکستگی و چه با استفاده از عمل جراحی و یا بعد از هر عمل جراحی بر روی اندام تحتانی بیمار برای جابجا شدن چند راه پیش رو دارد. اینکه بیمار از کدامیک از آنها استفاده کند بسته به عوامل متفاوتی مانند نوع شکستگی، سن بیمار، نوع عمل جراحی و بسیاری عوامل دیگر دارد. تصمیم در این باره با پزشک معالج است و او است که تعیین میکند بیمار بعد از درمان شکستگی باید به چه طریقی جابجا شود.
راه های جابجا شده بیمار عبارتند از :

  •     ممکن است پزشک به بیمار تا مدتی اصلا اجازه راه رفتن را ندهد و به وی توصیه کند تا مدتی در بستر بنشیندو
  •     در مواردی ممکن است به بیمار توصیه شود برای جابجا شدن فقط از صندای چرخ دار استفاده کرده و با پای خودش راه نرود
  •     گاهی اوقات به بیمار توصیه میشود با واکر یا با دو عصای زیر بغل شروع به راه رفتن کند. پای طرف سالم را بر زمین گذاشته و تمام وزن بدن را بر روی این پا گذاشته و پای طرف آسیب دیده را بالای سطح زمین نگه داشته و بر زمین نگذارد. به اصطلاح با یک پا راه برود
  •     ممکن است به بیمار توصیه شود با واکر و یا دو عصای زیر بغل راه برود. پای سالم را کاملا بر زمین تکیه دهد و پای آسیب دیده را فقط تا حدی که پزشک مشخص میکند بر روی زمین فشار دهد.
  •     در مواردی به بیمار اجازه داده میشود هر دو پا را بر روی زمین گذاشته و بر روی هر دو آن ها وزن بگذارد ولی تا مدتی برای کم به حفظ تعادل از واکر یا عصای زیر بغل استفاده کند.
  •     در مواردی ممکن است به بیمار توصیه شود تا بدون واکر یا عصا راه برود و هر دو پا را بر روی زمین گذاشته و راه برود

ورم پا بعد از درمان شکستگی

یکی از مشکلاتی که راه رفتن میتواند برای بیمار ایجاد کند ورم کردن پا است.

در هر دو طریقه ای که گفته شد در هنگام راه رفتن پا و ساق و ران با سمت پایین آویزان میشوند. اگر پا مدت زیادی به سمت پایین آویزان باشد خون در آن جمع شده و بخصوص اگر بیمار برای راه رفتن از عصا کمک گرفته و پای خود را بر روی زمین نگذارد این تجمع خون در اندام تحتانی بیشتر شده و میتواند موجب ورم پا و ساق و بدنبال آن افزایش درد شود.
اگر درمان بیمار با گچ انجام شده باشد، این افزایش ورم میتواند موجب فشار گچ به اندام و درد بیمار شود و اگر درمان بیمار با عمل جراحی صورت گرفته است افزایش تورم میتواند موجب درد و تاخیر در ترمیم زخم شود. بنابراین به بیماران توصیه میشود بسته به شدت شکستگی اندام تحتانی، پای خود را تا چند روز یا تا چند هفته زیاد به سمت پایین آویزان نکنند.
زمان دقیق را البته پزشک معالج مشخص میکند. اگر بعد از گذشت این مدت بیمار پا را بمدت زیاد به سمت پایین آویزان کند و پا متورم شود با چند دقیقه دراز کشیدن و بالا نگه داشتن پا میتوان ورم را کاهش داد. در این موارد همچنین میتوان کف پا و مچ پا و ساق را با باند کشی و یا یک جوراب واریس بست تا فشار آنها به پا موجب کاهش ورم شود.

منبع: ایران تاک

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →