در رفتگی آرنج نسبتاً شایع است و در اثر زمین خوردن در حالی که بیمار دست خود را حایل بدن قرار است به وجود می آید. این دررفتگی آرنج اکثراً خلفی است و غالباً کمی به داخل یا خارج جابجا شده است.

نشانه ها و علائم در رفتگی آرنج

در مشاهده بیمار اندام مبتلا را با دست دیگر گرفته، آرنج متورم شده و تغییر شکل داده است. در لمس، روابط مثلث سطح خلفی آرنج (بر خلاف شکستگی فوق کوندیلی) به هم خورده است.

حرکات آرنج، به علت درد زیاد امکان ندارد.

رادیوگرافی به تشخیص نوع آسیب دیدگی و اینکه آیا در رفتگی با شکستگی همراه است کمک می کند.

درمان در رفتگی آرنج

جا انداختن در رفتگی بهتر است زیر بی هوشی عمومی انجام شود و در مواردی که امکان آن نیست ابتدا به بیمار مسکن قوی و داروهیا شل کننده عضلات داده می شود و سپس اقدام به جا انداختن در رفتگی می کنند. جا انداختن در رفتگی را باید با رادیوگرافی کنترل کرد. بعد از جا انداختن آرنج را به مدت 2 هفته در ناودان گچی بی حرکت می کنیم و سپس باید حرکات شروع شود.

عوارض در رفتگی آرنج

میوزیت استخوانی شونده، محدودیت حرکات مفصلی و به ندرت آسیب های عصبی ممکن است در این بیماران دیده شود. آسیب های عصبی غالباً نوروپراکسی است و خود به خود بهبود می یابد.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →