post_image

درمان شکستگی گردن متاکارپ در کف دست

در صورت شک به این شکستگی قبل از رساندن بیمار به پزشک میتوان اقدامات زیر  را انجام داد

  •  جهت کاهش تورم و درد می توان از کیسه ی حاوی خرده های یخ در محل شکستگی استفاده کرد. این کار موجب کاهش تورم در محل شکستگی میشود
  •  بالا نگه داشتن اندام مبتلا هم میتواند به کاهش تورم کمک کند
  •  در صورت وجود زخم در محل درد و تورم، با توجه به احتمال بالای عفونت باید محل را با آب و صابون شستو داده و با گاز تمیز پوشاند

درمان این شکستگی در غالب موارد با استفاده از آتل صورت میگیرد.  در صورت جابجا بودن قطعات شکسته شده ابتدا پزشک اقدام به جااندازی شکستگی کرده و سپس  از نوع خاصی از آتل گچی به نام ناودان اولنار برای بیحرکت کردن قطعات شکستگی استفاده  میکند. بندرت ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی این شکستگی وجود داشته باشد. در صورت  نیاز به جراحی پس از جااندازی بسته یا باز قطعات شکسته شده به توسط پین یا پلاک به  یکدیگر متصل میگردند.

اقدامات لازم پس از درمان

در صورتی که از آتل برای درمان این شکستگی استفاده شده باشد بیمار  باید دست خود را تا چند روز به گردن آویزان کرده و آن را پایین نگیرد. این اقدام برای  پیشگیری از افزایش تورم لازم است. در صورت ایجاد تورم و یا افزایش درد در محل شکستگی  بیمار باید مجددا به پزشک خود مراجعه کند.

طول مدت درمان شکستگی گردن متاکارپ در کف دست

بیمار یک هفته بعد از درمان باید مجدداً به پزشک معالج مراجعه کند.  در این مراجعه پزشک ارتوپد بررسی میکند که آیا شکستگی در این مدت جابجایی مجددی پیدا  کرده است یا خیر. در صورتیکه شکستگی جابجایی پیدا نکرده باشد درمان با آتل ادامه میابد.  دست پس از حدود چهار هفته از آتل خارج میشود. پس از آن بیمار باید تا چند هفته حرکات  خاصی را تحت نظر پزشک متخصص یا فیزیوتراپ انجام دهد تا حرکات مفاصل متاکارپوفالانژیال  به حد قبل از شکستگی بازگشته و بیمار بتواند به راحتی دست را مشت کرده و باز کند.

چند نکته  مهم

 در بسیاری از شکستگی های گردن استخوان متاکارپ پزشک معالج  ترجیح میدهد که کمی جابجایی را قبول کند و اقدام به درمان جراحی نکند. علت آن است که  این شکستگی عمدتا در استخوان کف دستی پنجم اتفاق میافتد و تا حدود 30 درجه زاویه دار  شدن قطعات شکسته شده نسبت به هم باعث اختلال در کارآیی و قدرت دست نمیشود در حالیکه  عمل جراحی و پین گذاری میتواند باعث عوارضی نظیر محدودیت حرکت انگشتان گردد.

در مواردی که پزشک جابجایی و زاویه دار شدن شکستگی را قبول میکند  با علم به این مسئله است که بعد از جوش خوردن تغییر شکل خفیفی در دست ایجاد میشود.  در حالت طبیعی هنگام مشت کردن، چهار برجستگی به نام Knuckle در محل اتصال استخوان های  متاکارپ به انگشتان دست دیده میشوند. در صورتی که شکستگی با جابجایی جوش بخورد برجستگی  مربوط به متاکارپ پنجم دست از بین میرود ولی این مسئله مشکلی در کارآیی و قدر دست ایجاد  نخواهد کرد.

نکته دیگر اینست که در شکستگی استخوانهای انگشتان و کف دست زمان جوش خوردن از نظر بالینی سریعتر از زمان جوش خوردن از نظر رادیولوژی است. به این ترتیب شکستگی در دست معمولا بعد از سه تا چهار هفته از نظر بالینی جوش میخورد به این معنی که قطعات شکسته شده چنان به یکدیگر میچسبند که دیگر با حرکت کردن دست و انگشتان جابجا نمیشوند در حالیکه از نظر رادیولوژی ممکن است جوش خوردن و اتصال استخوان های شکسته شده به هم بعد از سه تا پنج ماه دیده شود. با توجه به خطراتی که بیحرکتی طولانی مدت برای دست دارد معیار پزشک برای جوش خوردن شکستگی معیار بالینی و نه رادیوگرافی است. در این موارد بیمار نباید با دیدن خط شکستگی نگران این موضوع شود که شکستگی وی جوش نخورده است
دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران