post_image

در مواردی که شکستگی بدون جابجایی باشد درمان عبارتست از:

تخلیه خون زانو و بانداژ آن و گذاشتن ناودان گچی به مدت 2-3 هفته و سپس شروع حرکات اکتیو و پاسیو زانو، بیمار را با چوب زیر بغل بدون گذاشتن وزن روی اندام به راه انداخته و توصیه می شود به مدت 3 ماه از گذاشتن وزن روی اندام شکسته خودداری نماید.

در مواردی که شکستگی با جابجایی همراه باشد، همان چهار اصل معروف درمان شکستگی های داخل مفصلی باید رعایت شود که شامل:

1- جاندازی آناتومیک سطح مفصلی

2- ثابت کردن محکم قطعات به کمک پلاک ارتوپدی

3- شروع زود حرکات مفصل

4- وزن گزاری تأخیری حداقل برای سه ماه.

در شکستگی هایی که قسمتی از طبق درشت نی فرو رفته باشد (Depressed Fracture)، اگر فرورفتگی زیاد باشد بهتر است با عمل جراحی قسمت فرورفته را بالا آورده و با قطعه استخوانی که از لگن بیمار برداشته می شود زیر آن را پر کرد. این عمل را ممکن است بدون باز کردن زانو با آرتروسکوپ انجام داد.

عوارض شکستگی کوندیل های داخلی و خارجی درشت نی

مهم ترین عوارض این شکستگی عبارتند از:

1- محدودیت حرکات زانو

2- استئوآرتریت زودرس

3- واروس و یا والگوس زانو

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →