ارتودنسی چیست؟

ارتودنسی علم تصحیح روابط نامناسب فک و دندان و جفت و ردیف کردن دندان های نامنظم است. درنهایت، با انجام ارتودنسی مشکلات مربوط به نظم، ترتیب و قرارگیری دندان ها در فک برطرف شده و فرد می تواند با کیفیت بهتری غذا بخورد و از زیبایی بیشتری هنگام صحبت کردن و لبخند زدن برخوردار باشد.

بهترین زمان ارتودنسی چه زمانی است؟

زمانی که ساختمان های صورت در حال رشد هستند، ارتودنسی راحت تر و ساده تر انجام می شود و در زمان کمتری موفقیت بالاتری خواهد داشت.

سن مناسب در دخترها قبل از ۱۳ سالگی و در پسرها قبل از ۱۵ سالگی است. اگر این زمان سپری شود تصحیح روابط به زمان و انرژی بیشتری نیاز دارد. البته در سنین بالا تر، بیشترین هدف درمان، مرتب کردن دندان ها و در سنین پایین تر بیشترین هدف درمان، رفع اختلالات فکی و تغییر چهره است.

سن بیمار از این نظر اهمیت دارد که به ما نشان می دهد چه امکاناتی برای درمان در اختیار داریم. آیا زمانی برای پیش درمانی در اختیارمان است یا خیر؟ یا اصلا چنین درمان هایی ضروری است؟ آیا از فاکتور رشد می توان کمک گرفت یا خیر؟ تمام جواب ها به سن بیمار ختم می شود؛ به همین دلیل بیماران را از نظر سنی دسته بندی می کنیم. البته فراموش نکنید که تا زمانی که دندان در دهان است می توان این درمان را انجام داد و به قول معروف هیچ وقت دیر نیست.

هدف ارتودنسی همیشه زیبایی دندان نیست

درمان های ارتودنسی همیشه برای ردیف کردن دندان ها و زیبایی نیست. در خیلی موارد انجام دیگر درمان های دندانپزشکی نیازمند آماده سازی ارتودنسی است. این درمان ها بویژه در افراد میانسال یا مسن تر انجام می شود. مهم ترین مثال در این موارد فضاهای اضافی در فک، درمان های جایگزینی مثل ایمپلنت و درمان های مرتبط با صدمات است. در این موارد هدف درمان های ارتودنسی براساس نیاز بیمار طراحی می شود.

کدام نوع درمان ارتودنسی ارجحیت دارد؟

هر کدام از این روش های درمانی موارد تجویز خاص خود را دارد. روش متحرک بیشتر برای بیماران زیر ۱۲ سال کاربرد دارد و بعد از آن به دلیل تثبیت نسبی ساختمان های استخوانی فک ها عملا روش ارتودنسی متحرک تاثیر زیادی دربر نخواهد داشت. برای بیمارانی که بالاتر از این سن هستند معمولا درمان ثابت تجویز می شود تا دندان ها در وضعیتی منظم تر در فک قرار گیرند.

اگر در سنین بالا نیاز به تصحیح وضعیت استخوان فک ها وجود داشته باشد (که در بسیاری از موارد در سنین پایین تر با درمان های معمولی و ارزان تر، ارتودنسی متحرک درمان پذیر هستند) علاوه بر درمان ارتودنسی ثابت، جراحی فک نیز مد نظر قرار می گیرد که توسط متخصص جراحی دهان و فک و صورت انجام می شود.

مراقبت های لازم در طول درمان ارتودنسی

1-  وسایل ثابتی که روی دندانها قرار می گیرد و همانند نگین می باشد ، براکت نام دارد . این براکت ها تا پایان درمان روی دندانها باقی می مانند . از میان براکت ها سیمی عبور می نماید که در جلسات معاینه تعویض میگردد . سیم توسط کش های کوچکی به براکت ها متصل می شود . این کش های کوچک در هر جلسه عوض می شوند که می تواند به خواست بیمار رنگی باشد . در هفته های اول بعد از قرار دادن ارتودنسی ثابت ، مخاط داخلی لب ها و گونه ها که در تماس با براکت ها و سایر اجزاء ثابت قرار دارند ، مقداری آزرده می شوند و یا حتی گاهی زخم می گردد . در موارد شدید امکان استفاده از موم های ارتودنسی وجود دارد که می بایست تکه های کوچک آن را بر روی براکت ها قرار داد . البته استفاده نکردن از موم ها و رعایت بهداشت دهان و مسواک زدن منظم بهتر از وابسته شدن به این موم ها می باشد .

 

2-  در طی درمانهای ارتودنسی چون دندانها در استخوان فک حرکت می کنند ، مقداری لقی در دندانها ایجاد می شود که از نظر علمی طبیعی است و در پایان درمان دیگر لقی مشاهده نخواهد شد .

 

3-  برای بررسی سلامت دندانها و لثه در طول درمان ارتودنسی و پیشگیری از پوسیدگی و بیماریهای لثه بیمار می بایست هر 6 ماه یکبار توسط دندانپزشک خانوادگی ویزیت شود. متخصص ارتودنسی تنها درمان ارتودنسی شما را انجام می دهد و درمان های دیگر مثل پر کردن یا درآوردن دندان ها مستلزم مراجعه به متخصص مربوطه و پرداخت هزینه های آن می باشد.

 

4-  در صورتی که پلاک ارتودنسی خود را گم کرده اید و یا پلاکتان شکسته شده است و یا یکی از دستگاههای ثابت ارتودنسی شکسته شود ، بیمار می بایست وقت اورژانس گرفته و در اولین فرصت توسط متخصص ارتودنسی ویزیت شود .

 

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)