post_image

شکستگی  ساق به چند طریق درمان میشود

  • بعض از شکستگی های ساق که جابجایی نداشته و کاملا پایدار هستند ممکن است نیاز به بیحرکتی نداشته باشند و پزشک معالج فقط به بیمار توصیه کند تا مدتی برای راه رفتن از عصا استفاده کند.
  • بعضی از شکستگی های با جابجایی اندک ممکن است با گچ گیری درمان شوند
  • شکستگی های با جابجایی معمولا نیاز به جااندازی و سپس بیحرکت کردن قطعات شکسته شده با ایمپلنت هایی مانند پیچ و پلاک، میله داخل استخوانی و یا اکسترنال فیکساتور دارند. این اقدامات در قالب یک عمل جراحی برای بیمار انجام میشود.

 وقتی ساق پایی نیاز به عمل جراحی پیدا کرده و در آن از پلاتین  استفاده میکنند گچ گیری بعد از جراحی عملا بی معنی است. البته بعد از جراحی ساق کل اندام تحتانی را بمدت چند  روز در یک آتل بلند قرار میدهند تا درد بیمار کمتر شده و زخم جراحی وی زودتر ترمیم  بیابد ولی بعد از چند روز آتل خارج میشود.

پیچ و پلاک هایی که در حین جراحی شکستگی تنه استخوان ساق برای بیمار  گذاشته میشوند باید به قدر کافی محکم باشند بطوریکه بتوانند بدون نیاز به گچ گیری Casting  قطعات شکسته شده را در کنار هم حفظ کنند. استفاده از گچ بعد از کارگذاری پلاتین در  تنه استخوان ساق مشکلات زیر را دارد.

  • عدم دسترسی کافی به زخم جراحی برای پانسمان آن
  • محدود کردن حرکات مچ پا و ایجاد خشکی مفصلی در مچ
  • افزایش تورم در مچ و کف پا

وزن گذاشتن روی پا بدون استفاده از عصا تنها موقعی مجاز است که  پزشک معالج بعد از بررسی رادیوگرافی ساق اعلام کند شکستگی به اندازه کافی جوش خورده است بطوریکه بتواند وزن فرد را تحمل  کند.

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →