Existing Post Image

به طور کلی شکستگی ها لگن را به دو دسته تقسیم می کنند:
1-    شکستگی های پایدار لگن
2-    شکستگی های ناپایدار لگن

در ادامه در مورد انواع شکستگی های لگن، توصیحاتی ارائه خواهد شد.

 شکستگی های پایدار لگن (Stable pelvic frcture)

شکستگی های پایدار لگن بر اثر مکانیسم های Low energy که در صفحات قبل توضیح داد شد پدید می آید. این شکستگی های موجب آسیب در یک نقطه حلقه لگنی می شود. با توجه به اینکه لگن خاصره به صورت حلقه بسته ای است، اگر شکستگی در یک نقطه از حلقه لگنی باشد، لگن پایدار (Stable) می باشد که معمولاً در این موارد دیده می شود:
الف) معمولاً در اطفال به علت الاستیسته زیاد لگن ضربه وارده باعث شکستگی لگن در یک نقطه می گردد. در این موارد فشار به سمفیزپوبیس و مفصل ساکورایلیاک نیز وارد شده ولی خط شکستگی ایجاد نمی گردد و علاوه بر درد در محل شکستگی، حساسیت روی مفاصل مربوطه وجود دارد.
ب) کنده شدن قیمتی از لگن بدون اختلال در تداوم حلقه لگن
مانند کنده شدن خار خاصره ای قدامی- فوقانی (ASIS)، خار خاصره ای قدامی- تحتانی (AIIS) و برجستگی ایسکیال (Ischial tuberosity): مکانیسم ایجاد این شکستگی ها ضربات با شدت کم می باشد و معمولاً در افراد ورزشکار در اثر انقباض شدید و ناگهانی به وجود می آید (Avulsion Fractoure). شکستگی معمولاً جابجایی مختصری دارد و با درد همراه است.
درمان: در مواردی که جابجایی مختصر باشد استراحت برای چند روز و تجویز داروهای مسکن کافی است، ولی اگر جابجایی قابل توجه (بیش از یک سانتیمتر) باشد جا انداختن و ثابت کردن شکستگی با عمل جراحی ضروری است.
ج) شکستگی بال استخوان خاصره به تنهایی (Fracture of the Iliac Wing):
بدون شکستگی حفره استابولوم (Acetabulum) و یا مفصل خاجی- خاصره ای (Sacro Iliac Joint) است. مکانیسم ایجاد این شکستگی نیز ضربات با شدت کم است و معمولاً در اثر ضربه مستقیم بوجود می آید.
درمان: استراحت در بستر و تجویز مسکن تا بهبهود علائم معمولاً کافی است. در مواردی که جابجایی مختصر باشد، شکستگی بدون هیچ گونه عارضه ای جوش می خورد ولی اگر جابجایی زیاد باشد جوش خورد شکستگی با تشکیل کال استخوانی فراوانی همراه است.
شکستگی های منفرد راموس فوقانی و تحتانی
در این نوع شکستگی که معمولاً با ترومای با انرژی کم ایجاد می شود راموس فوقانی یا تحتانی می شکند بدون اینکه آسیبی در قسمت خلفی حلقه لگنی وارد شود.
درمان: استفاده از مسکن برای تسکین درد، استراحت در بستر تا بر طرف شدن علائم و راه انداختن بیماران با عصا یا چوب زیر بغل درمان لازم برای این بیماران است. در مواردی که شکستگی در اثر ضربه غیر مستقیم باشد (موارد ب و ج) و ضایعه در دو نقطه از لگن وجود دارد علاوه بر مسکن، 4 تا 6 هفته استراحت در بستر ضروری بوده و سپس بیمار به راه انداخته می شود. در صورتی که این شکستگیها با جابجایی همراه باشد دوران استراحت باید دو برابر گردد.

شکستگیهای ناپایدار لگن (Unstable Pelvic Fracture)

ضربات وارده به لگن برای پیدایش این شکستگیها بسیار شدید بوده و غالباً متعاقب تصادف شدید اتومبیل و یا سقوط از بلندی بوجود می آید. در این شکستگی ها حلقه لگنی در دو ناحیه دچار شکستگی می گردد و این امر سبب ایجاد ناپایداری در لگن می شود.  این شکستگی ها بر اثر مکانیسم های High Energy  پدید می آیند که شامل آسیب های LC و APC و Vertical Shear می باشد. همچنین وارد آمدن فشار به لگن از جلو به عب موجب شکستگی پوبیش و ایسکیوم در دو طرف می گردد که این شکستگی نیز جزء شکستگی های ناپایدار تقسیم می شود.
رادیوگرافی ساده لگن وسیله خوبی برای تشخیص ضایعات لگن است..
درمان: درمان شوک، ضایعات احشائی و ادراری در درجه اول اهمیت است و پس از پایدار شدن علائم حاتی اقدام به درمان شکستگی می نماییم.
هدف اصلی و اولیه در درمان شکستگی های لگن حفظ جان بیمار است. عروق ریز پاره شده که اکثراً وریدری هستند و به شدت خونریزی می کنند.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

 

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Share →