post_image

انواع آسیب رباط های زانو اغلب در تصادفات وسایل نقلیه و همچنین در فعالیت های ورزشی مثل فوتبال، اسکی، ژیمناستیک و… اتفاق می افتد.

الف) رگ به رگ شدن یا کشش رباط های داخلی زانو

رگ به رگ شدن یا کشش رباط طرفی داخلی شایعترین آسیب زانو بوده و بیشتر در ورزشکاران دیده می شود. این ضایعه معمولاً به علت چرخش ران روی ساق در حالی که زانو خم است و یا فشار آمدن روی قسمت خارجی زانو به وجود آمده و غالباً در اسکی بازان دیده می شود. در صورتی که نیروی وارده زیاد باشد رباط پاره شده و ضایعه به سایر عناصر نگهدارنده زانو (رباطهای متقاطع، منیسک ها، …) گسترش می یابد. در معاینه فیزیکی این بیماران درد در کناره داخلی زانو بوده و ناپایداری زانو وجود نداشته یا جزئی است. Valrus Stress زانو باعث ایجاد درد در قسمت داخلی زانو می گردد. رادیوگرافی زانو طبیعی است.

درمان رگ به رگ شدن رباط های داخلی زانو

بانداژ کردن زانو به مدت 3-2 هفته کافی است. در این مدت بیمار باید ورزشهای ایزومتریک عضله چهار سر را انجام داده تا از آتروفی آن جلوگیری شود. گاه هماتوم حاصله در محل ضایعه ارگانیزه شده، املاح کلسیم در آن رسوب می نماید که Pellegrini Stieda Disease نامیده می شود. در این صورت درد و ناراحتی بیمار که می بایست در هفته دوم و سوم بهبود یابد، ادامه داشته، زانو متورم و حرکات آن محدود می گردد. رادیوگرافی به تشخیص کمک می کند.

ب) پارگی رباط طرفی داخلی زانو

وارد آمدن ضربه شدید به خارج از زانو در حالی که زانو راست بوده و یا مختصر خم است باعث این ضایعه می گردد. رباط طرفی داخلی ممکن است از محل اتصالش به استخوان ران و یا درشت نی کنده شده باشد (با یا بدون قطعه کوچکی از استخوان) و یا پارگی در قسمت میانی رباط باشد.

علائم پارگی رباط داخلی زانو

از جمله علائم این نوع پارگی رباط زانو درد و تورم و محدودیت حرکات زانوست که در این بیماران به مراتب شدیدتر از حالت قبلی بوده و غالباً خونریزی در داخل زانو وجود دارد. علاوه بر این رباط ممکن است کپسول خلفی، رباطهای متقاطع، منیسک داخلی نیز ضایعه دیده و کوندیل خارجی درشت نی شکسته شود.

گاه معاینه فیزیکی به علت درد شدید امکان ندارد. در این صورت معاینه باید پس از تجویز مسکن کافی انجام گیرد یا گاهی بهتر است معاینه تأخیری پس از 10 روز انجام شود و در این 10 روز بیمار آتل بلند پا یا آتل سیلندریک داشته باشد.

درمان پارگی رباط داخلی زانو

پارگی رباط طرفی داخلی، بستگی به شدت آسیب دارد. اگر فقط رباط از قسمت میانی پاره شده باشد یا از کوندیل فمور یا تیبیا با قطعه استخوانی که بدون جابجایی است کنده شده باشد، درمان عبارتست از بی حرکتی زانو با بریس یا گچ، ولی اگر توأم با ضایعات رباطهای دیگر یا شکستگی کوندیل درشت نی باشد، ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشد. در هر حال، باید پایداری زانو بازگردد در غیر اینصورت وجود ناپایداری به استئوآرتریت در آینده منجر خواهد شد.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها

دکتر ریحانی یساولی، جراح و متخصص ارتوپدی
متخصص ستون فقرات در تهران

Tagged with:  
Share →