برخلاف تبلیغات نادرست، ارتودنسی در یک جلسه مقدور نیست. منظور این نوع تبلیغات استفاده از روشهای لامینت، باندینگ و روکشهای پرسلن که در بسیاری از مواقع نیاز به تراش دندانهای سالم دارد، است. البته این نوع درمان ها در موارد خاص کاربرد دارند. مثلا دندان هایی که نیاز به تغییر شکل و رنگ دارند بعد از درمان ارتودنسی می توانند با استفاده از این روشها زیباتر جلوه کنند. هدف درمان ارتودنسی ایجاد یک تناسب ایده آل دندانها، ریشه آنها و فکین است. با یک درمان صحیح می توان به این اهداف رسید و زیبایی و سلامت دندانها را در دراز مدت تضمین کرد. قابل توجه است که کیفیت درمان که با یک طرح درمان صحیح در کوتاهترین زمان درمان توسط پزشک متخصص ارتودنسی امکان پذیر است. بزرگترین عامل ثابت بودن نتیجه درمان درازمدت است. ارتودنسی نه تنها باعث پوسیدگی دندان، تحلیل و افت لثه و استخوان نمی شود بلکه در افرادی که بهداشت دهان خود را در طول درمان رعایت کرده و به طور منظم برای معاینه و جرم گیری به دندانپزشک خود مراجعه می کنند با درمان ارتودنسی سلامت دهان، دندان و دیگر بافت های وابسته خود را در دراز مدت تضمین می کنند.

درمان ارتودنسی حتی برای افراد کهنسال

برخی افراد این تصور اشتباه را دارند که درمان ارتودنسی باید در یک محدوده سنی خاص انجام شود ولی این نکته قابل توجهی است که درمان ارتودنسی در هر سنی امکان پذیر است البته درصورتی که لثه ها مبتلا به بیماری هایی شدید نباشند در این صورت اول باید بیماری لثه درمان و کنترل شود و بعد درمان ارتودنسی شروع شود. 35 درصد افرادی که برای درمان ارتودنسی مراجعه می کنند افراد بزرگسال هستند و تعدادشان نیز رو به افزایش است. بهترین زمان برای معاینه اولیه ارتودنسی همزمان با رویش دندانهای قدامی (جلویی) اصلی یعنی حدود 6 تا 8 سالگی است. در این سنین مشکلات ارتودنسی در حال گسترش، علائم خود را نشان می دهند و بسیاری از این مشکلات قابل پیشگیری و درمان در همین سنین هستند. اگر مشکل خاصی در این سنین وجود نداشته باشد بیمار سالانه زیر نظر دکتر ارتودنس، معاینه می شود تا تمام دندان های اصلی رویش کنند و در صورت لزوم درمان در آن زمان شروع شود. پس ارتودنسی پیشگیری که در سنین رشد بیمار انجام می شود از تشدید مشکلات در آینده جلوگیری می کند و در سهولت و کوتاه شدن درمان و رسیدن به نتایج مطلوب تر بسیار تاثیرگذار است و حتی می تواند از کشیدن دندان های اصلی و جراحی فک و صورت جلوگیری کند.

آیا ارتودنسی به درمان دندان قروچه کمک می کند؟

اصولا” ماهیت دندان قروچه هنوز کاملا” روشن نیست. با این وجود استرس و تماس های نامناسب دندانی با عنوان عوامل تاثیرگذار شناخته شده اند. از اینرو به نظر می رسد درمان ارتودنسی با بهم زدن موقعیت پیشین تماس های دندانی دست کم طی درمان با کاهش محسوسی در شدت دندان قروچه همراه باشد.

میزان موفقیت

موفقیت در استفاده از این روش درمانی بستگی به میزان مهارت پزشک ارتودنسی و جدیت و کمک بیمار و والدین دارد. در این رابطه مهم است که بطور منظم از وضعیت بیمار مراقبت شود و تمام راهنمایی های ارائه شده توسط پزشک مورد توجه قرار گیرد. موفقیت این روش درمانی همچنین بستگی به تعهدات و مراقبت های بیمار دارد. هنگام استفاده از این روش درمانی برای کودکان بسیار مهم است که والدین مراقبت کافی را در این زمینه داشته باشند تا به این ترتیب بتوان به نتایج مطلوب دست پیدا کرد.

نکات کلی در ارتودنسی های ثابت :

1.نگینهای قرار داده شده روی دندانهای شما براکت نام دارد.این براکتها تا پایان درمان روی دندانهای شما باقی می ماند و به هیچ عنوان امکان برداشتن انها وجود ندارد.از میان براکتها سیمی عبور داده می شود که در جلسات معاینه تعویض می شود و به مرور قویتر می شوند. سیم با کمک کشهای ظریفی در داخل براکت تثبیت می شود که هر جلسه عوض شده و می توانند به خواست بیمار رنگی باشند.

2.در 10-7 روز ابتدایی مخاط داخلی لبها و گونه ها که در تماس با براکتها قرار دارند ممکن است مقداری آزرده شده و گاهی حتی زخمی نیز شوند که برای جلوگیری از این رخداد و یا بهبود آن باید طی 10 روز اول با اب نمک رقیق قرقره کرد و با انگشت دست مخاط لب و گونه را ماساژ داد تا تطابق لازمه به وجود آید . البته در این دوره امکان استفاده از مومهای ارتودنسی وجود دارند که شبیه آدامس بوده وتکه های کوچک آن روی براکتها چسبانده می شود ؛ ولی تحمل سختی 10 روزه (استفاده از آب نمک و ماساژ) بهتر از وابسته شدن به این مومها در کل طول درمان (24-18 ماه )است.

3.از مومهای ارتودنسی در مواقعی که مشکل خاصی مثل شکستن براکت یا تیزی سیمها ایجاد میشود ، استفاده کنید.بدین صورت که تکه ایی کوچک از آنها کنده شده و بر روی ناحیه مورد نظر قرار داده می شود و هر گاه افتاد دوباره تکه ایی دیگر قرار داده و در اولین فرصت با مطب تماس بگیرید.

4.در طی درمان ارتودنسی چون دندانها در استخوان فک حرکت می کنند ، مقداری لق می شوند که کاملا طبیعی بوده و در پایان درمان کاملا سفت می شوند.

5.درد دندان پس از قرار دادن براکت ها و پس از هر جلسه فعال سازی دستگاه ،نرمال بوده و پس از چند روز برطرف می گردددر صورت وجود درد غیر قابل تحمل می توان از ضددرد هایی نظیر استامینوفن استفاده نمود ولی بهتر است تا حد امکان از آنها اجتناب شود.

6.در کل طول درمان ( 24-18 ماه ) نباید غذاهایی با قوام سفت و سخت خورده شود.در غیر اینصورت براکتها برای جلوگیری از شکستن مینای دندان ،از دندان جدا می شوند ( اصطلاحا گفنه می شود براکت می شکند که منظور همین جدا شدن از دندان است ) که مستلزم چسباندن دوباره براکتی جدید می باشد (با هزینه اضافی) و در روند درمان نیزتوقفی ایجاد می شود که بعضا تا چند ماه کار را به تاخیرمی اندازد و باعث آزردگی مخاط دهان میشود و در صورت تکرار برای مینای دندان نیز مضر خواهد بود .البته براکتها نیز محکم بوده و به راحتی با غذاهای معمول کنده نمی شوند.

گذاشتن نگهدارنده یا ریتینر، به تنهایی، مهمترین بخش از درمان ارتودنسی دندان‌ها است. بعد از آن که مرحله اصلی از درمان ارتودنسی به پایان رسید و دندان‌ها کاملا مرتب شدند و براکت‌ها از روی دندان‌ها برداشته شدند، از بیمار خواسته می‌شود که در طول روز و شب و حتی موقع خواب از پلاک ارتودنسی مخصوص نگهدارنده‌ی دندان‌ها (ریتینر) استفاده کند. علت این امر این است که دندان‌ها مستعد حرکت تدریجی در طی زمان است. دندان‌ها به خوبی می‌دانند که جایگاه اولیه آن‌ها کجا بوده است، چرا که آن‌ها تارهای بافتی در اطراف خود دارند که آن‌ها را به سمت موقعیت اولیه آن‌ها می‌کشاند. البته ممکن است دندان‌ها در طول شب یا موقع خاص دیگری حرکت نکنند و همچنین ممکن است به‌طور کامل سر جای اول خود بازنگردند، اما در هر حال حرکت کردن دندان‌ها حتمی است. به همین دلیل است که استفاده از نگهدارنده‌های دندان یا پلاک متحرک بع از دزمان ارتودنسی، مهم‌ترین بخش از پروسه‌ی درمان است. با این حال بعد از مدتی که از نگهدارنده‌ی خود استفاده کردید و دندان‌های شما به موقعیت جدید خود عادت کردند، می‌توانید نگهدارنده‌ی دندان را تنها شب‌ها استفاده کنید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)